Mutlu!

Gülümseyen bir sokak müzisyeni, Küba'nın La Habana kentindeki Habana Vieja'da gitarıyla oturuyor. Onu eski şehrin sokaklarında gündüz yürürken, Plaza de la Catedral yakınındaki Calle Amargura'da fotoğrafladım.

Beni ilk yakalayan şey gitar değil, yüzündeki ifadeydi. Kapı eşiğinde sanki hiç acelesi yokmuş gibi, çok rahat görünüyordu. Arkasındaki büyük ahşap kapı kadraja güçlü bir yapı veriyor, parlak çizgili tişörtü de etraftaki kahverengi ve bej tonlarını kırıyor. Çok sade bir sahne ama Havana'nın o bölümünde hissettiğim havayı iyi anlatıyor.

Kapının yüksekliği yanında ne kadar küçük göründüğünü sevdim. Bu ölçek farkı fotoğrafa hem sakin hem de hafif oyunlu bir his veriyor. Bana doğru rahatça gülümsüyor ve gitar elinde çok doğal duruyor, bu yüzden hiçbir şey zorlanmış gibi görünmüyor. Eskimiş duvar, aşınmış basamak ve solmuş boya da sokağın günlük havasını güçlendiriyor.

Bu kareyi yumuşak gündüz ışığında çektim. Böylece renkler daha sakin kaldı ve kapının, sıvanın dokusu sert gölgeler olmadan net şekilde ortaya çıktı. Geniş açı kullandım ve kapının tamamını kadraja almak için biraz geride durdum, çünkü benim için çevre de kişi kadar önemliydi. Etrafındaki boşluk aslında fotoğrafın asıl meselesi. Şehrin bu küçük anları nasıl çerçevelediğini gösteriyor.

Şimdi bu fotoğrafa baktığımda aklıma hâlâ önce o rahat gülümseme geliyor. Büyük bir sahne ya da ünlü bir yapı değil. Eski Havana'da bir sokakta, gitarı olan bir adam, bir kapı ve iyi bir ruh hali. Fotoğrafı tutmamın nedeni de tam olarak bu dürüstlük.