Bønntuva’da İskandinav Vahşi Doğası

Tromsø yakınlarındaki Kvaløya’da, Bønntuva’daki sonbahar tundrası. Bu manzarayı, alçak Arktik bitki örtüsünün kırmızı ve altın tonlara döndüğü bulutlu bir sonbahar gününde çektim.

Bu yerin açık ve rüzgara tamamen maruz kalan hissini sevdim. Arazi kadraj boyunca yumuşak şekilde yayılıyor ve tundranın içinden kıvrılarak geçen küçük patika, sahneyi domine etmeden bakışı fotoğrafın içine taşıyor. Biraz geride, sırt hattındaki birkaç yürüyüşçü ve basit taş yığını da uzaktaki dağlara karşı ölçek duygusu kurmama yardımcı oldu.

Beni en çok çeken şey, ön plandaki doku ile gökyüzü arasındaki karşıtlıktı. Sonbahar renkleri abartılı değil ama yine de oldukça dolu; özellikle yamaç boyunca yayılan kırmızı yaban mersini çalıları ve pas tonlu bitki örtüsü dikkat çekiyor. Üstte ise koyu, katmanlı bulutlar var; aralardaki parlak açıklıklardan biraz ışık süzülüyor. Kuzeyde sık görülen, manzaranın birkaç dakikada değiştiği havalardan biriydi.

Kadrajı geniş tutarak dokulu zemini, uzun ufuk çizgisini ve arkadaki zirveleri dengede göstermeye çalıştım. Dağlar yeterince geride kaldığı için asıl konu manzaranın kendisi değil, tundranın kendisi oldu. Benim için önemli olan da buydu; çünkü Bønntuva sadece arka plandaki dağlardan ibaret değil. Özellikle erken sonbaharda, yüksekler tamamen kara bürünmeden önce bitki örtüsü renk değiştirirken bu plato kendi karakterini iyice gösteriyor.

Tromsø çevresinde beni hep geri çağıran şey tam olarak bu sade güzellik. Bütün etkiyi tek başına yaratan gösterişli bir yapı ya da simge yok. Daha çok boşluk hissi, hava durumu ve her yöne açılan manzaralarla açık arazide yürüme duygusu var. Bu fotoğrafta tutmak istediğim şey de buydu.