Pazar Ayini

Budapeşte, Macaristan'daki Aziz Stefan Bazilikası'nda ayin sırasında edilen dua. Bu fotoğrafı ana nefin içinden, boyalı kubbenin altındaki yüksek sunağa tam karşıdan bakarken çektim.

Bu kadar yoğun ayrıntıya rağmen mekânın sakin havasını sevdim. Kilisenin içi altın süslemeler, koyu kırmızı mermer sütunlar, duvar resimleri ve avizelerle üst pencerelerden gelen yumuşak sıcak ışıkla dolu. Orta koridordan bakınca bütün alan çok dengeli bir şekilde açılıyor ve kemerlerle tavan gözü doğrudan sunağa taşıyor. Beni durdurup bu kareyi çektiren şey de o simetriydi.

En çok ilgimi çeken şey, bazilikanın ölçeğiyle aşağıda oturan insanların sessiz dikkati arasındaki karşıtlıktı. Mimari çok gösterişli ama anın kendisi sade hissettiriyordu. Herkes öne dönmüş durumda ve o ortak sessizlik sahnenin asıl konusunu oluşturuyor. Fazla yaklaşmak ya da fotoğrafı tek tek insanlara indirgemek istemedim; bu yüzden mekânın tamamını ve içerideki düzen duygusunu gösteren daha geniş bir kadraj seçtim.

Aziz Stefan Bazilikası Budapeşte'nin en bilinen kiliselerinden biri ama benim ilgimi çeken şey ünlü bir yapı olmasından çok, gerçekten kullanıldığı andaki hissiydi. Böyle yerler ayin başladığında çok farklı görünüyor. Süslemeler sadece süsleme olmaktan çıkıyor ve mekân daha insani bir hâl alıyor. Ben de kadrajda bunu tutmak istedim.

Fotoğrafı tam ortadan çektim ki kompozisyon dengeli kalsın. Böylece kubbe, sütunlar, sunak ve oturan cemaat tek bir görüntü içinde birlikte çalıştı. Benim için bu kare, tören, mimari ve sessizlik arasındaki dengeyle ilgili.