Telaşın İçinde Bir Sükûnet

Bu fotoğrafı, Seul'ün en eski ve en otantik geleneksel pazarlarından biri olan Gyeongdong Pazarı'nda, Dongdaemun semtine gizlenmiş bir köşede çektim. An o kadar zamansız hissettirdi ki — plastik bir taburede huzur içinde oturan yaşlı bir satıcı, özenle dizilmiş meyvelerinin canlı renkleriyle çevrelenmişti. Kırmızı şapkası, kalabalık arka plana karşı sessiz ama cesur bir şekilde öne çıkıyor, hemen dikkatimi çekiyordu. O an, pazarın ruhunu temsil ediyor gibiydi — sakin, sabit ve etrafındaki enerjinin içinde sessizce gözlem yapan biri.

Ön planda tezgâhı taze meyvelerle dolup taşıyordu — parlak vişneler, üzerine elle yazılmış fiyat etiketleri (vişneler için ₩7000, muzlar için ₩4444) yapıştırılmış yumuşak sarı muzlar ve özenle istiflenmiş altın rengi Asya armutları. Her bir meyve sanki itinayla yerleştirilmiş gibiydi ve güneş ışığının alçak açısı, doğal parlaklıklarını daha da belirginleştiriyordu.

Arkasında, pazar koridoru ışıklar ve Hangıl yazılı tabelalarla dolu bir tünel gibi uzanıyordu. Tabela ormanı, geleneksel pazarların tartışmalı ve giderek kaybolan bir parçası olan köpek etinden ("개고기") pirinç keklerine ve kasap dükkânlarına kadar her şeyi tanıtıyordu. Yukarıdan sarkan ışık ampulleri, ortama sıcak ve hafif nostaljik bir hava katıyordu — sanki eski bir Seul sokağı için kurulmuş bir film seti gibiydi.

Henüz deklanşöre basmadan önce bile bu sahne bana hikâyeler anlatıyordu — o noktada oturmuş nesillerin, pazarı ayakta tutan günlük ritüellerin ve geçmişini unutmadan geleceğe koşan bir Seul’ün hikâyesini.